Kto najczęściej może kwalifikować się do świadczenia wspierającego?

Jednym z najczęściej zadawanych pytań jest: „Jakie choroby uprawniają do świadczenia
wspierającego?” Odpowiedź może zaskoczyć – przepisy nie zawierają zamkniętej listy chorób ani
schorzeń. O przyznaniu świadczenia nie decyduje wyłącznie nazwa choroby, lecz rzeczywista
potrzeba wsparcia w codziennym funkcjonowaniu, oceniana przez wojewódzki zespół do spraw
orzekania o niepełnosprawności.
Oznacza to, że dwie osoby z tą samą diagnozą mogą otrzymać różną liczbę punktów, ponieważ ich
samodzielność i zakres potrzeb mogą się znacząco różnić.
Główne grupy osób, które mogą ubiegać się o świadczenie
Najczęściej o świadczenie wspierające ubiegają się osoby z:
Chorobami neurologicznymi
Do tej grupy należą m.in. osoby po udarach mózgu, z chorobą Parkinsona, stwardnieniem rozsianym
(SM), stwardnieniem zanikowym bocznym (ALS), padaczką o ciężkim przebiegu czy innymi
schorzeniami układu nerwowego, które ograniczają samodzielność.
Niepełnosprawnością ruchową
Świadczenie może dotyczyć osób poruszających się na wózkach inwalidzkich, po amputacjach
kończyn, z porażeniem kończyn, po ciężkich urazach kręgosłupa, urazach wielonarządowych lub
wymagających stałej pomocy przy przemieszczaniu się.
Chorobami psychicznymi
Wsparciem mogą zostać objęte osoby cierpiące m.in. na schizofrenię, chorobę afektywną
dwubiegunową, ciężkie zaburzenia depresyjne czy inne przewlekłe zaburzenia psychiczne, jeżeli
powodują one znaczne trudności w samodzielnym funkcjonowaniu.
Niepełnosprawnością intelektualną i zaburzeniami neurorozwojowymi
Świadczenie może przysługiwać osobom z niepełnosprawnością intelektualną, spektrum autyzmu czy
innymi zaburzeniami rozwojowymi, jeśli wymagają one codziennego wsparcia w wykonywaniu
podstawowych czynności.
Chorobami genetycznymi i rzadkimi
Niektóre choroby wrodzone i zespoły genetyczne powodują konieczność stałej opieki, rehabilitacji lub
pomocy innych osób. W takich przypadkach również warto sprawdzić możliwość uzyskania decyzji o
poziomie potrzeby wsparcia.
Chorobami nowotworowymi
Osoby po leczeniu onkologicznym lub z zaawansowaną chorobą nowotworową mogą doświadczać
trwałych ograniczeń sprawności, które wpływają na codzienne życie. Każdy przypadek oceniany jest
indywidualnie.
Problemy z funkcjonowaniem mają kluczowe znaczenie
Podczas oceny nie analizuje się wyłącznie dokumentacji medycznej. Bardzo istotne jest to, jak dana
osoba radzi sobie na co dzień.